تبليغاتX
در انتظار مهدی

                                   "هر فريب خورده اي در خور عتاب نيست."     "هر که پي آرزويش بشتابد به اجل از پاي در آيد."     "تا درد همراه توست تو نيز با او مدارا نما."     "مال، سرمايه شهوات است."     "قناعت ثروتي است که پايان نمي پذيرد."     "عيب تو پوشيده است تا وقتي که بخت تو را مساعدت کند."     "نيکوکار از کار نيکويش بهتر، و بد کار از کار بدش بدتر است."     "بخشنده باش نه اسرافکار، و ميانه رو باش نه سخت گير."     "پاکدامني زيور فقر، و شُکر زيور توانگري است."     "نرسيدن به حاجت آسان تر از خواستن آن به نا اهلان است."     "بهترين معرفت براي انسان، خود شناسي است."     "از دست رفتن دوستان به منزله غربت است."     "ارزش هر مرد کاري است که نيکو انجام مي دهد."     "نفس هاي آدمي گام هاي او به سوي مرگ است."     "کوتاهي سخن نشانه کمال خردست."     "اگر آنچه خواستي نشد، با آن حال که هستي بساز."     "از دست دادن فرصت اندوه است."     "رزق و روزي به مقدار هزينه هرکس برسد."







مهدویت در شیعه 

مهدویت در شیعه

 منجى از نظر شيعه كيست:

شيعيان بر اين اعتقاد هستند كه منجى (مهدى(عج))، نهمين پسر امام حسين بن على بن‌ابى‌طالب (ع) (سومين امام شيعيان) مى‌باشد كه حسين (ع) فرزند فاطمه (س) دختر پيامبر عظيم الشان اسلام  است؛ و مهدى (عج) پسر امام حسن عسکرى (ع) (امام يازدهم شيعيان)است. طبق روايتى معتبر از نبى مكرم اسلام (ص)، مهدى (عج) هم نام وى است ، او درسال 255 هـ.ق در شهر سامره واقع در كشور عراق متولد شده و از اشخاص طويل العمر تاريخ است. شيعه بر اين تاكيد دارد كه وى زنده است, ولى از چشم مردمان عادى به دوراست و مشيت الهى بر غيبت وى (نه عدم حضور وى) بوده است ولى اين غيبت باعث حفظ جان او هم شده است.

 مهدى (عج) دوازدهيمن امام شيعه اثنى عشرى است و پيشواى اعظم شيعيان جهان در حال حاضر مى باشد و رايت شيعه در دست اوست . دقيقاً محل زندگى او مشخص نيست و شيعه بر اين باور است كه وى در ميان مردم زندگى مى‌كند.

او عابدترين، عادل ترين، عالم‌ترين، راستگوترين مردم است. تشيع براى او شأن عصمت قائل است (يعنى از هرگونه خطا بدور است). او مفسر حقيقى قرآن است و جارى كننده احكام راستين اسلام و شبيه‌ترين مردم به رسول خدا (ص) ، و از دريچه اوست كه خداوند لطفش را به جهانيان ارزانی مي كند.

وى براى مدت نامعلومى در حجاب غيبت است، ولى مانند خورشيد پشت ابر بر آدميان بهره مى‌رساند. وى مهربانترين مردم است و هر چيزى كه بر شيعيان باشد، از طرف اوست، غيبت وى مايه بسيارى از بحثهاست. مع هذا اين غيبت، فرج و گشايشى به اذن حضرت حق فرا مى‌رسد كه به آن عصر ظهور اطلاق مى‌شود.

ابتدا او از مكه قيام می كند و انقلابى جهانى براى گسترش عدالت را سازمان دهى مى‌كند. تمام اشرار و پليدان را از بين برده و خداپرستى و درستكارى را در زمين رواج مى‌دهد، چندين سال بر عرصه گيتى حكومت مى‌كند و مردم در عصر طلائى ظهور ،حكومت آسمانى را تجربه مى‌كنند كه همه پيامبران و امامان پيشين, آرزوى آن حكومت را داشته‌اند. در اين عصر است كه عيسى مسيح (ع) از آسمان بر زمين آمده و مهدى (عج) را يارى مى‌رساند . تعداد سران سپاه او 313 نفر است ( به تعداد سپاهيان اسلام در اولين جنگ) كه از برگزيدگان تاريخ هستند، خيلى از آنها به آن زمان تعلق ندارند، بلكه خداوند آنها را براى يارى قائم زنده مى‌گرداند، و به همين ترتيب دشمنان ائمه پيشين را ، كه اين عدالت گستر، انتقام الهى را از آنان بگيرد. و سرانجام بعد از ساليان حكومت الهى، وى بدست شقى ترين مردم به شهادت مى‌رسد و آنگاه است كه همه مردم مى‌ميرند و در روز قيامت و حساب به امر حضرت حق برانگيخته مى‌شوند.

منبع: http://www.ghaemiyeh.com

نوشته شده توسط محسن محمد امینی  در: شنبه 1386/07/14   با موضوع: جهان مهدی(عج)   |  

لیلة القدر خیر من الف شهر! 

سلام و با عرض و تسلیت به مناسبت شهادت آقا امیر مؤمنان اام علی (ع) و با پوزش از شما بینندگان که دید به دیر مطلبمی ریزم. برایم مشکلی بوجود آمده بود.

در زیر اعمال شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان را بر اساس مفاتیح الجنان آورده ام. فقط ممکن است که مشکلات تایپی داشته باشد که لطفا مرا ببخشید.:

اعمال مختصه شب بیست و سوم

شب بيست و سوم :در هَدِيّة الزَّائر ذكر شده از دو شب قدر سابق افضل است و از احاديث بسيار مُستَفاد مى‏شود كه شب قدر همين است و اين شب جهنى است و در اين شب جميع امور بر وفق حكمت مقدّر مى‏گردد و ازبراى اين شب غير از اعمالى‏كه با دو شب سابق شريكست چند عمل‏ديگر است اوّل خواندن سوره عنكبوت و رُوم كه حضرت صادق‏عليه السلام قَسم ياد فرموده كه خواننده اين دو سوره دراين شب از اهل‏بهشت است دوّم خواندن حم دُخان سوم خواندن سوره قَدر هزار مرتبه چهارم آنكه تكرار كند در اين شب بلكه در تمام اوقات اين دعا را «اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ» (الخ) و ذكر آن در ضمن ادعيه شبهاى دهه آخر بعد از دعاء شب‏ بيست و سوم گذشت پنجم: بخواند« اَللّهُمَّ امْدُدْ لى‏ فى‏ عُمْرى‏، وَاَوْسِعْ لى‏ فى‏ رِزْقى‏،

وَاَصِحَّ لى‏ جِسْمى‏، وَبَلِّغْنى‏ اَمَلى‏، وَاِنْ كُنْتُ مِنَ الْأَشْقِيآءِ فَاْمحُنى‏

مِنَ الْأَشْقِيآءِ وَاْكتُبْنى‏ مِنَ السُّعَدآءِ، فَاِنَّكَ قُلْتَ فى‏ كِتابِكَ الْمُنْزَلِ‏

عَلى‏نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ، يَمْحُو اللَّهُ ما يَشآءُ وَيُثْبِتُ،

وَعِنْدَهُ اُمُّ الْكِتابِ.

* ششم بخواند: اَللّهُمَّ اجْعَلْ فيما تَقْضى‏ وَفيما

تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ، وَفيما تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكيمِ، فى‏ لَيْلَةِ

الْقَدْرِ مِنَ الْقَضآءِ الَّذى‏ لا يُرَدُّ وَلا يُبَدَّلُ، اَنْ تَكْتُبَنى‏ مِنْ حُجَّاجِ‏

بَيْتِكَ الْحَرامِ فى‏ عامى‏ هذَا، الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ، الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمُ،

الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ، الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئاتُهُمْ، وَاجْعَلْ فيما تَقْضى‏

وَتُقَدِّرُ، اَنْ تُطيلَ عُمْرى‏، وَتُوَسِّعَ لى‏ فى‏ رِزْقى‏. *

*هفتم بخواند اين دعا راكه‏

در اقبال است: يا باطِناً فى‏ ظُهُورِهِ، وَيا ظاهِراً فى‏ بُطُونِهِ وَيا باطِناً لَيْسَ‏

يَخْفى‏، وَيا ظاهِراً لَيْسَ يُرى‏، يا مَوْصُوفاً لا يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ.

مَوْصُوفٌ، وَلا حَدٌّ مَحْدُودٌ، وَيا غآئِباً غَيْرَ مَفْقُودٍ، وَيا شاهِداً غَيْرَ

مَشْهُودٍ، يُطْلَبُ فَيُصابُ، وَلَمْ يَخْلُ مِنْهُ السَّمواتُ وَالْأَرْضُ‏

وَمابَيْنَهُما طَرْفَةَ عَيْنٍ، لا يُدْرَكُ بِكَيْفٍ، وَلا يُؤَيَّنُ بِاَيْنٍ، وَلا بِحَيْثٍ،

اَنْتَ نُورُ النُّورِ، وَرَبُّ الْأَرْبابِ، اَحَطْتَ بِجَميعِ الْأُمُورِ، سُبْحانَ مَنْ‏

لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْ‏ءٌ، وَهُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ هكَذا، وَلا هكَذا غَيْرُهُ‏

پس دعا مى‏كنى بدانچه بخواهى هشتم آنكه غير از غسل اوّل شب غسلى‏نيز در آخر شب كند و بدانكه از براى غسل و احياء اين شب و زيارت امام حسين‏عليه السلام و صد ركعت نماز فضيلت بسيار و تأكيد شده شيخ در تهذيب روايت كرده از ابوبصير از حضرت صادق‏عليه السلام كه فرمود در شبى كه اميد مى‏رود شب قَدر باشد صد ركعت نماز كن بخوان در هر ركعت قُلْ هُوَاللَّهُ اَحَدٌ را ده مرتبه گفتم فدايت شوم اگر قوّت نداشته باشم ايستاده بجا آورم فرمود نشسته بجا آور گفتم اگر قوّت نداشته باشم نشسته بجا آورم فرمود بجا آور به همان حالى‏كه به قفا خفته‏اى در فراش خود و از دعائم‏الاسلام روايتست كه حضرت رسول‏صلى الله عليه وآله در دهه آخر ماه رمضان رختخواب خود را جمع مى‏كرد و كمر خود را محكم مى‏بست براى عبادت و در شب بيست و سيّم اهل خود را بيدار مى‏كرد و آنها را كه خواب رُبُوده بود آب بصورتشان مى‏پاچيد و حضرت فاطمه صلوات الله عليها نمى‏گذاشت در اين شب احدى از اهلش بخوابد و علاج مى‏فرمود خواب آنها را به كمى طعام و مهيّا مى‏كرد آنها را براى احياء آن شب از روز يعنى امر مى‏فرمود كه روز را خواب و استراحت كنند كه شب خوابشان نبرد و احيا بدارند و مى‏فرمود محروم كسى است‏كه ازخير امشب محروم بماند و روايت شده كه حضرت صادق‏عليه السلام سخت مريض شده بود چون شب بيست و سيّم ماه رمضان شد موالى خود را امر فرمود كه حركتش دادند به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود تا به صبح علامه مجلسى(ره) فرموده كه هر مقدار قرآن كه ممكن باشد در اين شب بخواند و دعاهاى صحيفه كامله را بخواند خصوصاً دعاى مكارم‏الاخلاق و دعاى توبه و روزهاى اين شبها را نيز بايد حرمت داشت و به عبادت و تلاوت و دعا به سَر آورد زيرا كه در احاديث معتبره وارد شده است كه روز قدر در فضيلت مثل شب قدر است.

همین مطلب را می توانید در وُرد خود داشته باشید با کلیک در اینجا .حجم فایل ۳۱kb

نوشته شده توسط  در: جمعه 1386/07/13   با موضوع:   |  

امام حسن مجتبی در کلام رسول خدا 

 

پیامبر(ص) اصرار زیادی داشتند تا این نکته را که امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) فرزندان او هستند، آنچنان در وجدان امت اسلامی تثبیت کند که مجالی برای شک و شبهه باقی نمی ماند. بعنوان نمونه به موارد ذیل اشاره می کنیم.

 

1- رسول اکرم(ص) فرمود:

« این دو، پسران من هستند. هرکس آن دو را دوست داشته باشد مرا دوست داشته است.»1

 

در متن دیگری آمده:

« این دو، پسران من و پسران دخترم هستند. خدایا! من آن دو را دوست می دارم و نیز هرکس را که آن دو را دوست بدارد، دوست می دارم.»2

 

در روایت دیگری از عایشه آمده پیامبر (ص) حسن را در آغوش می گرفت و به سینه اش می چسباند و می فرمود:

« پروردگارا! این کودک! پسر من است و من او را دوست می دارم. پس او را دوست بدار و هرکس را که دوست می دارد، دوست بدار.»3

 

2- رسول اکرم به محض تولد یکی از آن دو (امام حسن و امام حسین(علیهما السلام))  به اسماء فرمود:

«ای اسما، پسرم را بیاور!»

 

3- حضرت می فرمود:

«این پسرم سید و سرور است.»4

 

4- پیامبر(ص) در مسجد می نشست و می فرمود:

« پسرم را برایم بخوانید.»

مرویست: امام حسن دوان دوان آمد و پیامبر او را در آغوش گرفت... پیامبر(ص) دهانش را بر دهان او گذارد و گفت:« پروردگارا! من او را دوست می دارم، تو نیز او را دوست بدار و کسی که او را دوست دارد دوست بدار!»

پیامبر این جمله را سه بار تکرار فرمود.5

 

5- پیامبر اکرم(ص) فرمود:

« هریک از فرزندان آدم به خانواده پدرش نسبت می برد، جز فرزندان فاطمه که من پدرشان هستم و خانواده آنهایم.»6

______________________

1- ذخائر العقبی، ص124. صفة الصفوه، ج1، ص763. تاریخ ابن عساکر، ج4، ص206. کنز الاعمال، ج6،ص221. الغدیر، ج7، ص124.

2- ینابیع المودة، ص165، نقل از ترمذی، نسایی، خصائص امام علیص124. مجمع الزواید، ج9، ص180. مستدرک حاکم، ج3، 166 و 171. ذخائر العقبی، ص124.

3- کنز الاعمال، ج16، ص262. مجمع الزواید، ص176.

4- مصادر این روایت بسیار زیاد است و تقریباً نیست کتابی که آن را ذکر نکرده باشند.

5- ذخائر العقبی، ص122.

6- الصواعق المحرقه، ص154. مستدرک حاکم، ج3، ص124. تاریخ بغداد، ج11، ص285. ینابیع الموده، ص261. فرائد السمطین، ج2، ص69. مقتل خوارزمی، ج1، ص68. احقاق الحق، ج9، ص644 و 646. ذخائر العقبی، ص121.

نوشته شده توسط محسن محمد امینی  در: پنجشنبه 1386/07/05   با موضوع:   |  

میلاد باسعادت امام حسن مجتبی(ع) مبارک باد 

با سلام؛

میلاد با سعادت دومین اختر تابناک امامت و ولایت بر تمامی شیعیان جهان بالاخص ایرانیان تبریک عرض می کنم.

نوشته شده توسط محسن محمد امینی  در: پنجشنبه 1386/07/05   با موضوع: عمومی   |  

تمام حقوق مطالب این وبلاگ متعلق به وبلاگ در انتظار مهدی(عج) می باشد.

هر گونه استفاده از مطالب این وبلاگ تنها درصورت ذکر منبع مجاز می باشد.