|
|
سیمای ملکوتی امام زمان(عج)(قسمت دوم) ![]() سیمای ملکوتی امام زمان(عج)(قسمت دوم) محمد بن عبدالله از اهل قم وقتی ماجرای تشرفش را به محضر حضرت صاحب الزمان (عج) نقل می کند٬ این چنین می گوید: «هرگز بسان او در زیبایی صورت و اعتدال قامت ندیدم.»1 حضرت امام رضا می فرماید: « سیمای او شبیه من و شبیه موسی بن عمران است. هاله ای از نور او را احاطه کرده و نور الهی از چهره اش ساطع است٬ با خلقت معتدل و درخشش چهره شناخته می شود٬ اخلاق حمیدۀ او چون جدش رسول اکرم است.»2 « از نشانه های او٬ سیمای جوانی اش در سن کهولت است هر کس او را ببیند٬ او را چهل ساله یا کمتر تصور می کند و از نشانه های او این است که گذشت زمان در او اثر نکند و تا فرا رسیدن اجلش آثار پیری در او ظاهر نشود.»3 حضرت علی بن موسی رضا(ع) نیز در این باره می فرماید: «مهدی ما زمانی که قیام کند در سنین کهولت است ولی سیمایی جوان دارد و آن چنان نیرومند است که اگر کهن سالترین درختان را دست زند آن را از جای برکند و اگر در میان کوههای بلند فریاد بر آورد٬ همه را دچار طنین صدای خویش گرداند٬ خداوند او را از نظرها تا بخواهد دور نگه می دارد٬ پس از آن جلوۀ او آشکار کرده و زمین را پر از عدل و داد می سازد.»4 ان شاءالله پایان ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1-کتاب الغیبه٬ ص 153. 2- منتخب الاثر٬ ص422. بشارة الاسلام٬ ص 164. 3- اعلام الوری٬ ص 435. کشف الغمة٬ ج٬3 ص314. 4- غیبت نعمانی٬ ص 113. سیمای ملکوتی حضرت مهدی(عج) ![]() سیمای ملکوتی حضرت مهدی(عج) در بسیاری ا روایات وارد شده است که امام زمان(عج) شبیه ترین مردم به حضرت رسول اکرم(ص) می باشد٬ جمال٬ حسن صورت و سیرت آن حضرت به گونه است که قلم از نوشتن و زبان از بیانش عاجز است و آنان که به فیض دیدار آن سرور نایل شده و فروغ چهرۀ تابناکش را دیده اند٬ همگی اذغان دارند که هیچ کس را با آن خوش قامتی و درخشندگی جمال مشاهده نکرده اند. حضرت رسول اکرم(ص) ذر این باره می فرماید: «مهدی از نسل من است٬ سیمایش چون ماه تابان٬ چهره اش گرد و درخشان٬ رنگش عربی است1 ٬ موهایش پر پشت٬ دندانهای ثنایش براق و از هم جدا٬ پیشانی مبارکش باز و درخشان است2.(حضرت) مهدی دیدگانش مشکی٬ موهایی پر پشت٬ چهری ای چون ماه تابان٬ پیشانی باز و درخشان٬ خالی(برگونه راست) و نشانی(چون مُهر نبوت در میان دو کتف) دارد3. مهدی طاووس اهل بهشت است٬ چهره اش مانند ماه می درخشد٬ بر بدن مبارکش جامه هایی از نور است٬ بر او چنان جامه های نورانی است که به وسیله شعاع نور حق٬ پرتو افشانی می کند٬ قامتش نه زیاد بلند و نه کوتاه٬ بلکه متوسط القامت است و سر مبارکش گِرد و برگونه راستش خال سیاهی چون پاره از مُشک بر زمینه ای عنبرین است٬ برای حضرتش هیأتی مشاهده شده که هیچ چشمی متعادل تر از آن ندیده است4.» ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 1- بحار الانوار٬ ج51 ٬ ص91 ٬ ح38. منتخب الاثر٬ ص185. 2- منتخب الاثر٬ ص165. الزام الناصب٬ ص 104 و 108. 3- بشارة الاسلام٬ ص 220. بحار الانوار٬ ج 52 ٬ ص51. 4- منتهی الآمال٬ ج2 ٬ص 427- 428.
|
|